Volg hun geloof na

In Zetten ligt op de heuvel bij de Vluchtheuvelkerk een rij grafstenen. Onder een ervan ligt Ottho Gerhard Heldring, over wie je in deel 1 kon lezen. Een paar meter verderop ligt de man die zijn werk overnam en het nog bijna veertig jaar voortzette. Zijn naam kent bijna niemand meer.

Zo gaat het vaak. Een paar namen blijven hangen. De mensen om hen heen, die het werk droegen toen de eerste generatie er niet meer was, raken uit beeld. Dit tweede deel gaat over een aantal van hen, en over anderen die we eigenlijk wel kennen, maar vooral van een straatnaam, een gedicht aan de muur of een uniform op de Wallen.

De brief aan de Hebreeën noemt eerst een lange rij geloofshelden: Abel, Noach, Abraham, Mozes, Rachab. Daarna komt de zin die boven dit boek staat: Welnu dan, laten ook wij, nu wij door zo’n menigte van getuigen omringd worden, afleggen alle last en de zonde, die ons zo gemakkelijk verstrikt. (Hebreeën 12:1). Die getuigen staan niet op een voetstuk. Ze staan langs de kant van de weg die wij nu lopen.

WIE JE IN DIT DEEL TEGENKOMT

Een Joodse dichter in Amsterdam die christen werd en daarmee zijn vrienden kwijtraakte. Een predikant die in Zetten het werk van Heldring overnam en zich vastbeet in de strijd tegen vrouwenhandel. Een zendeling die jaren in Midden-Celebes werkte voordat er iemand gedoopt werd. Een huisvrouw uit Winterswijk en een rondtrekkende dominee die samen een landelijk netwerk voor onderduikers opbouwden. Een zendeling die een Japans kamp overleefde en later de kerk opriep tot verzoening. Een vrouw van het Leger des Heils die tientallen jaren op de Wallen woonde en werkte. Een genezingsevangelist uit Den Haag. En een dichteres wier eenvoudige verzen in meer dan een miljoen bundels door het land gingen, en op kalenders en wandtegels.

Ook in dit deel geldt: feiten voorop. Na elk hoofdstuk lees je wat vaststaat, wat alleen uit eigen getuigenis bekend is en wat onzeker blijft. De bronnen staan erbij.

HOE JE DIT BOEK KUNT LEZEN

Je hoeft deel 1 niet gelezen te hebben. Elk hoofdstuk staat op zichzelf, en de volgorde is die van de tijd. Waar een leven raakt aan iemand uit het eerste deel, zeg ik dat.

Lees het met dezelfde vraag als in deel 1. Wat vroeg God van hen, en wat vraagt Hij van jou? Geen van deze mensen wist vooraf hoe het zou aflopen. Ze kenden alleen de volgende stap.