Nawoord

Een dichter die zijn Joodse familie niet losliet. Een dominee die vocht tegen vrouwenhandel. Een zendeling die zeventien jaar wachtte. Een huisvrouw en een predikant die onderduikers een adres gaven. Een zendeling die tussen twee volken in stond. Een majoor met honderd gulden en een vlag. Een evangelist die op het Malieveld vertaalde. Een dichteres die in eenvoudige woorden troost gaf.

Geen van hen deed het alleen, en geen van hen was af. Bij sommigen staan dingen in de bronnen die schuren. Ik heb die niet weggelaten als ze breed bekend zijn, en ik heb ze niet groter gemaakt dan ze waren.

Wat ze delen, is dat ze bleven. Op de Wallen, in Poso, in een kamp, in een lege zaal. Ze liepen de wedloop die voor hen lag, met de last die ze droegen.

Voor jou ligt ook een weg. Je hoeft die niet te lopen zoals zij. Maar je loopt niet alleen. Er staat een menigte van getuigen langs de kant. Welnu dan, laten ook wij, nu wij door zo’n menigte van getuigen omringd worden, afleggen alle last en de zonde, die ons zo gemakkelijk verstrikt. (Hebreeën 12:1)