Biddinghuizen

Achtbanen en een groot veld

Midden in de polder van Flevoland ligt het dorp Biddinghuizen. Aan de Spijkweg zie je van ver de achtbanen van pretpark Walibi Holland. Het land eromheen is helemaal plat.

Naast het pretpark ligt een enorm grasveld. Het is ongeveer tachtig hectare groot. Daar passen meer dan honderd voetbalvelden op. In de zomer is daar het popfestival Lowlands.

Maar met Pinksteren staat er iets heel anders. Dan verschijnt er een stad van tenten. Tienduizenden mensen kamperen er een lang weekend. Ze komen om te zingen, te luisteren en te bidden. Dit is de Pinksterconferentie van Opwekking.

In mei 2026 was het al de zesenvijftigste keer. De organisatie spreekt van ongeveer zestigduizend bezoekers per jaar. Het begon ooit met ongeveer vijfhonderd mensen. Hoe kan dat?

Pinksteren

Eerst iets over Pinksteren. In de Bijbel, in het boek Handelingen, staat wat er toen gebeurde. De eerste volgelingen van Jezus waren samen. Toen kwam de Heilige Geest over hen.

Er zijn kerken die daar extra aandacht aan geven. Dat zijn pinkstergemeenten. Ze verwachten dat God vandaag nog net zo werkt. Bijvoorbeeld door mensen beter te maken.

In Nederland begon de eerste pinkstergemeente in 1907, in Amsterdam. Lange tijd bleef het een kleine groep. In 1920 waren het er ongeveer 270 in het hele land. De meeste Nederlanders hadden er nog nooit van gehoord.

Een jonge prediker

In 1958 kwam een Amerikaanse prediker naar Nederland. Hij heette T.L. Osborn. Daarna kwamen er veel meer mensen bij de pinkstergemeenten.

Er was ook een jonge Nederlander die ging preken. Hij heette Ben Hoekendijk. Hij was in 1938 in Baarn geboren. Volgens zijn levensverhaal hield hij in 1959 zijn eerste eigen tentcampagne in Utrecht. Een tentcampagne is een reeks bijeenkomsten in een grote tent, waar over Jezus verteld wordt.

In datzelfde jaar trouwde hij met Wiesje Hijink. Onthoud haar naam maar, want zij komt straks terug.

In 1960 begon Ben een blad. Hij noemde het Opwekking. Een opwekking is een tijd waarin veel mensen gaan geloven. Rond het blad groeide een werk met tentcampagnes en bijeenkomsten voor jongeren. Ben deed het samen met Wiesje, zijn zus Else en haar man Peter Vlug.

Vijfhonderd kampeerders

In 1971 kwamen ongeveer vijfhonderd mensen bij elkaar in het pinksterweekend. Ze sliepen in tenten, met hun kinderen erbij. Het heette toen de Nationale Gezins-Camp meeting. Dat is een samenkomst van een paar dagen, waarbij je kampeert en samen zingt en luistert.

Waar was dat precies? Dat weten we niet zeker. De ene bron zegt De Harskamp, de andere Bennekom. Ook over wie het precies begonnen is, verschillen de verhalen. De NOS noemde het later “een kampeeruitje van een klein groepje christenen.”

Geen groot plan dus. Gewoon gezinnen met tenten, een preek en liederen.

Een heuvel bij Vierhouten

Vanaf 1973 werd het kamp gehouden op camping De Paasheuvel, bij Vierhouten. Dat ligt ook op de Veluwe. Daar bleef het tot en met 1995.

Het werd steeds drukker. Volgens Opwekking zelf kwamen er in 1983 al vijftienduizend mensen. Later waren het er rond de dertigduizend. Iemand die er twee keer was, schreef veel later wat hij nog wist. Dat was vooral de drukte, de kou, de regen en de modder!

De camping werd te klein. Er moest een grotere plek komen.

Een veld voor scouts

Ondertussen gebeurde er iets in de polder. In 1971 was daar een park geopend over boerderijen en dieren: De Flevohof. Veel scholen gingen er op schoolreisje. In 1993 ging het park failliet. Een jaar later werd het een pretpark met achtbanen.

Naast het park werd een groot veld ingericht voor scouts. In 1994 en 1995 waren daar twee grote scoutingkampen, met scouts uit de hele wereld. Daarna lag er een terrein waar tienduizenden mensen konden kamperen.

Precies wat Opwekking zocht! In 1996 verhuisde de Pinksterconferentie naar Biddinghuizen. Sindsdien staan de tenten in de polder.

Zestig liederen in een dun boekje

Weet je nog, Wiesje Hoekendijk? Zij leidde het samen zingen. In de oude zangboeken van de pinkstergemeenten stonden weinig liederen waarin je God zelf toezingt. Dat vond zij jammer. Daarom bracht ze nieuwe liederen mee.

In 1978 kwam het eerste boekje uit: de Opwekkingsliederen. Er stonden zestig liederen in. Elk jaar kwamen er nieuwe bij. Nu zijn het er meer dan negenhonderd! De nieuwe liederen worden elk jaar op de conferentie voor het eerst gezongen. Daarna klinken ze in kerken in het hele land.

Eén nummer ontbreekt. In 2007 werd nummer 666 overgeslagen. Dat getal staat in het Bijbelboek Openbaring als het getal van het beest.

Zing jij weleens een Opwekkingslied? Eerst werden ze alleen in pinkstergemeenten gezongen. Nu ook in veel andere kerken.

Niet iedereen was er meteen blij mee. Sommige mensen vonden de liedjes te eenvoudig. Of ze misten liederen over verdriet. Er werd zelfs in kerkvergaderingen over gepraat. Zo belangrijk waren deze liederen geworden.

Modder of hitte

Hoe is zo’n weekend? Een journalist liep er in 2018 rond. Hij zag een camping met eenvoudige wc’s en lange rijen. Afhankelijk van het weer is het modderig of juist heel heet. Er staat een Grote Tent voor de grote samenkomsten. Er is een programma voor kinderen, voor tieners en voor jongeren. Er is ook een tent voor mensen met een verstandelijke beperking.

Een vrijwilliger zei in 2022 tegen de NOS: “Drank en drugs zijn hier streng verboden.” Er wordt geen alcohol verkocht. Op zondagochtend vieren de bezoekers het avondmaal, met brood en druivensap. Ze denken dan samen aan de dood van Jezus.

In 2023 haalden ze op maandag geld op voor zendingswerk. Er kwam meer dan een miljoen euro binnen. Dat was een record.

Ben Hoekendijk overleed in 2020, eenentachtig jaar oud. Maar het kamp gaat door.

Hetzelfde gras

Na Pinksteren gaan de tenten weer weg. Twee maanden later staat Lowlands op hetzelfde gras, met heel andere muziek.

Rijd je op een gewone dag over de Spijkweg? Dan zie je alleen de achtbanen en het platte land. Van de vijfhonderd kampeerders van 1971 zie je hier niets. Maar hun liederen klinken nu in kerken door het hele land.

En elk jaar met Pinksteren gaan de haringen weer de grond in.