Nawoord

Een abdis die opschreef wat ze zag. Een slavin die haar zoon terugkreeg. Een wasvrouw die knielde op het gras in Calcutta. Een schilderes die nee zei tegen Ruskin. Een non met een open deur. Een dienstmeid met een treinkaartje. Een evangeliste die zei dat ze niemand genas. Een weduwe die met haar dochtertje het oerwoud in ging.

Ze leefden in verschillende eeuwen en hoorden bij verschillende kerken. Bij een paar van hen moest ik dingen opschrijven die minder mooi zijn. Bij een paar van de bekendste verhalen moest ik zeggen dat ze niet vaststaan. Ik heb geprobeerd ze te laten zien zoals ze waren.

Samen met de vrouwen uit deel 1 zijn het er zestien. Achter hen staan er duizenden die nooit zijn opgeschreven. Moeders, zusters, dienstmeiden, wasvrouwen, vrouwen die baden. Ook zij horen bij dat grote leger.

Welnu dan, laten ook wij, nu wij door zo’n menigte van getuigen omringd worden, afleggen alle last en de zonde, die ons zo gemakkelijk verstrikt. (Hebreeën 12:1)